ഓർമകൾക്ക് തീ പിടിക്കുമ്പോൾ

ഓർമ്മകൾക്കെവിടെയോ ചിതലരിച്ച

ഓട്ടോഗ്രാഫ് ബുക്കിന്റെ ഗന്ധം.

'എടോ മണ്ണുതീനി ചിതലേ

നീ തിന്നുമുടിച്ചതെന്തെന്നറിയുമോ,

എന്റെ വിദ്യാലയായുസ്സു ഹോമിച്ച് ഞാൻ

പടുത്തുയർത്തിയ എന്റെ റോമാസാമ്രാജ്യം..!

ക്ഷമിക്കണം, ഓർമ്മാസാമ്രാജ്യം' ; എവിടെയോ

പേന കുട്ടപ്പൻ മാഷിന്റെ ചരിത്രമോർമ്മിക്കുന്നു.

'നീ തിന്നുതീർത്ത അക്ഷരങ്ങളിൽ

അവനും, ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവളും

പലവട്ടം പറയാതെ പോയ

പലതും പറയാൻ ശ്രമിച്ചിരിക്കണം.

പേനമഷി കൊണ്ടായിരുന്നില്ല, മൂന്നാമത്തെ

ബെഞ്ചിൽ രണ്ടാമതിരുന്ന അവൾ എഴുതിയത്.

ഹൃദയത്തിലേൽക്കാതെ പോയാ, ബാണം-

കോറി മുറിഞ്ഞു പൊടിഞ്ഞ പ്രണയം കൊണ്ടാണ്.'

കുളിരുള്ള  സ്ഥലം തന്നെ നീ പുൽകി,

എങ്കിലും എനിക്കെന്നും അവിടം പൊള്ളിയിരുന്നു.

കൂടെപ്പഠിച്ച കൂട്ടുകാരന്റെ വിടചൊല്ലൽ മുറിച്ച നിന്നെ

കോളറിനു കുത്തിപ്പിടിച്ച് രണ്ടു പൊട്ടിക്കേണ്ടതാണ്.

ചിതലായിപ്പോയി ;

തൽക്കാലം ഈ ചാഴിപ്പൊടിയിലൊതുങ്ങ്.

കാടിനു തീപിടിച്ചുലഞ്ഞാർക്കുകയാണ് ;

ക്ലാസ്സിലെ ബഹളം ഒന്നുമല്ലാതെയാവുന്നു,

ആരോ "ബുക്ക്ഡ്" എന്നെഴുതിയിരിക്കുന്നു .

ഹതഭാഗ്യൻ; അവന്റെ പേജ് നഷ്ടം.

എങ്കിലും ഇടക്കിടെ ഇടംകണ്ണിട്ടു നോക്കിയ

പൂച്ചക്കണ്ണിയുടെ അക്ഷരങ്ങളുണ്ട്.

"ചിതലരിക്കാതെ സൂക്ഷിക്കണം ;

തീയിട്ടു കത്തിച്ചു കളഞ്ഞാലും..."

നീ പറഞ്ഞത് തന്നെ നടന്നു,

ഓർമകൾക്ക് തീ പിടിക്കട്ടെ.

ഒടുക്കം ഒരുപിടി ചാരമായി മാറട്ടെ,

ജീവിതത്തിനു വളം ചെയ്താൽ തണലു കിട്ടിയേക്കും.

ഓർമകൾക്ക് തീ പിടിക്കട്ടെ,

ഞാനും  നീയുമെല്ലാം പുതുമ തേടട്ടെ..!